Ewangelia (Łk 16, 1-13)
Nie możecie służyć Bogu i Mamonie
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus powiedział do uczniów: «Pewien bogaty człowiek miał rządcę, którego oskarżono przed nim, że trwoni jego majątek. Przywołał więc go do siebie i rzekł mu: „Cóż to słyszę o tobie? Zdaj sprawę z twego zarządzania, bo już nie będziesz mógł zarządzać”.
Na to rządca rzekł sam do siebie: „Co ja pocznę, skoro mój pan odbiera mi zarządzanie? Kopać nie mogę, żebrać się wstydzę. Wiem już, co uczynię, żeby mnie ludzie przyjęli do swoich domów, gdy będę odsunięty od zarządzania”.
Przywołał więc do siebie każdego z dłużników swego pana i zapytał pierwszego: „Ile jesteś winien mojemu panu?” Ten odpowiedział: „Sto beczek oliwy”. On mu rzekł: „Weź swoje zobowiązanie, siadaj prędko i napisz: pięćdziesiąt”. Następnie pytał drugiego: „A ty ile jesteś winien?” Ten odrzekł: „Sto korców pszenicy”. Mówi mu: „Weź swoje zobowiązanie i napisz: osiemdziesiąt”. Pan pochwalił nieuczciwego rządcę, że roztropnie postąpił. Bo synowie tego świata roztropniejsi są w stosunkach z podobnymi sobie ludźmi niż synowie światłości.
Ja też wam powiadam: Pozyskujcie sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, aby gdy wszystko się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków.
Kto w bardzo małej sprawie jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny; a kto w bardzo małej sprawie jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nieuczciwy będzie. Jeśli więc w zarządzaniu niegodziwą mamoną nie okazaliście się wierni, to kto wam prawdziwe dobro powierzy? Jeśli w zarządzaniu cudzym dobrem nie okazaliście się wierni, to któż wam da wasze?
Żaden sługa nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi.
Nie możecie służyć Bogu i Mamonie!»
KOMENTARZ
Mogłoby się wydawać, że dzisiejsza Ewangelia jest o pieniądzach. Mamonę kojarzymy z pieniędzmi, z tym co materialne. Ale jeśli wsłuchać się bardziej w dzisiejsze Słowo, można zobaczyć, że nie do końca tak jest. Jezus opowiada tę przypowieść po to, żeby pokazać człowieka, który potrafi wykorzystać dobra materialne, dobra doczesne do pozyskania przyjaciół. Każdy z nas dysponuje jakąś mamoną, nie tylko materialną. Każdy człowiek został obdarzony różnymi dobrami, talentami, łaskami i te dobra w czasie naszego ziemskiego życia ma wykorzystać do pozyskania przyjaciół. Święty Jan od Krzyża pisał, że „pod wieczór życia będziemy sądzeni z miłości“. Pan nie będzie nas sądził z tego ile sił, talentów, czasu, zdrowia zaoszczędziliśmy, ale z tego jak inwestowaliśmy je w miłowanie Boga i drugiego człowieka. „Pozyskujcie sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, aby gdy wszystko się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków“. To zdanie ukazuje nam również cel – aby gdy skończy się życie ziemskie, przyjęto nas do wiecznych przybytków. Celem jest życie wieczne z Bogiem i z przyjaciółmi, których pozyskamy w życiu ziemskim. Zatem dzisiejsze Słowo ukazuje również, że każdy potrzebuje wspólnoty, potrzebuje drugiego człowieka w tej drodze do życia wiecznego. Na drodze do celu nie mam być sam – tylko ja i Bóg i moje wypełnianie prawa i przepisów, ale mam być ze wspólnotą, z drugim człowiekiem i w tej wspólnocie żyć przykazaniem miłości – przykazaniem, które w Prawie jest największe.
WSKAZÓWKI DO REFLEKSJI
Jak wykorzystuję moją „mamonę“, moje talenty, dary, czas, siły? Czy służą one dla dobra drugiego człowieka? Czy inwestuję je w miłowanie Boga i drugiego człowieka?
Czy nie ma we mnie postawy samowystarczalności – sam sobie poradzę i nie potrzebuję drugiego człowieka?
Czy Eucharystia jest dla mnie źródłem, skąd mogę czerpać miłość Boga, po to by z tą miłością iść do ludzi, którzy są stawiani na mojej drodze?
MODLITWA PO MEDYTACJI (Ps 90)
„Panie, uczyń mnie narzędziem Twojego pokoju
Abym siał miłość tam, gdzie panuje krzywda
Wiarę tam, gdzie panuje zwątpienie
Nadzieję tam, gdzie panuje rozpacz
Światło tam, gdzie panuje mrok
Radość tam, gdzie panuje smutek
Spraw abym mógł
Nie tyle szukać pociechy co pociechę dawać
Nie tyle szukać zrozumienia co rozumieć
Nie tyle szukać miłości co kochać
Albowiem dając – otrzymujemy
Wybaczając – zyskujemy przebaczenie
A umierając – rodzimy się do wiecznego życia.“
Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu…
Opr. s. Magdalena Cieślak CHR
