Ewangelia (J 18, 33b-37)
Królestwo Chrystusa nie jest z tego świata
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Piłat powiedział do Jezusa: «Czy Ty jesteś Królem żydowskim?»
Jezus odpowiedział: «Czy to mówisz od siebie, czy też inni powiedzieli ci o Mnie?»
Piłat odparł: «Czy ja jestem Żydem? Naród Twój i arcykapłani wydali mi Ciebie. Co uczyniłeś?»
Odpowiedział Jezus: «Królestwo moje nie jest z tego świata. Gdyby królestwo moje było z tego świata, słudzy moi biliby się, abym nie został wydany Żydom. Teraz zaś królestwo moje nie jest stąd».
Piłat zatem powiedział do Niego: «A więc jesteś królem?»
Odpowiedział Jezus: «Tak, jestem królem. Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu».
Czy Jezus jest dla Ciebie Królem?
„Każdy kto jest z prawdy, słucha mojego głosu”. Kto słucha głosu samego Boga? Czym jest prawda?
Opisane wydarzenie z przesłuchania Jezusa przez Poncjusza Piłata dzieje się w Jerozolimie. Wydaje się absurdalne i nieadekwatne do tego, co robił i nauczał Jezus, a ludzie ślepi i nie umiejący rozpoznać znaków czasu biorą w nim udział. Padają teatralne pytania Rzymianina-okupanta, na które także widownia nie zna odpowiedzi.
Pewien stary midrasz opisuje bieg rzeki Jordan w Ziemi Świętej jako niewątpliwy przykład miłości bożej i prawdy geograficznej. Otóż jego źródła zaczynają się bardzo wysoko w górach masywu Hermonu, na północy Izraela. W krainie, w której życie zależy od opadów, ta rzeka, choć wąska, jest synonimem bezbrzeżnej łaski. Otóż Jordan, spadając z wysokości ok. 2000 n.p.m. aż do depresji minus 460 m n.p.m. napotyka na swojej drodze jezioro Genezaret. Jezioro to przyjmuje hojne wody i chętnie się nimi „dzieli” z rybami, roślinami, ptakami i ludźmi. Wszystko wokół i w samym jeziorze rozmnaża się bujnie, kwitnie, pachnie i śpiewa. A potem pozwala, aby nurt rzeki opuścił misę jeziora i spadał dalej, aż do depresji Morza Martwego.
Także to morze chętnie przyjmuje jego nurty, lecz nic nie oddaje. Chłonie wszystko i wszystko zatrzymuje dla siebie. Ten midrasz symbolicznie opowiada o Bogu i dwóch typach człowieka. Pierwszy człowiek, to ten przypominający jezioro Genezaret. Przyjmuje strumienie łask i miłości bożej, wdzięczny i hojny dzieli się nimi ze wszystkimi wokoło. Poznać go można po jego życiu, które tętni w nim i wokół niego. To ten, który słucha i zna prawdę. Drugi typ człowieka to ten, który przypomina Morze Martwe. Owszem, otrzymuje strumienie łaski dobroci bożej, lecz wszystko przywłaszcza sobie. Zatrzymuje to w swoim maleńkim egoistycznym światku. Jest sam. Sam w martwym punkcie swojej egzystencji. Ma szereg wątpliwości: czy jest Bóg? co to jest prawda?
Podczas rozważania dzisiejszej uroczystości Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata pojawiły mi się przed oczyma obrazy tamtej symbolicznej biblijnej ziemi. Bowiem Słowo dzisiaj przychodzi jak Władca, który – otoczony Chwałą i orszakiem Aniołów – nadchodzi do mojego i Twojego życia. Właśnie dzisiaj, tak! Słowo „ostre jak miecz obosieczny” przychodzi do każdego mieszkańca ziemi. I to Słowo przechodzi przez gardło władcy ziemskiego, żołnierza, okupanta, polityka: „Czy ty jesteś Królem Żydowskim”? Co odpowiesz? Może tak jak ludzie z tłumu: „Mamy cezara. Innego króla, władcy nie chcemy” (J 19,15). Dlatego umieściłam na początku ten symboliczny midrasz, bo zostaniemy osądzeni za to, co czynimy z łaskami, które otrzymujemy w nadmiarze. Bo może nigdy nie interesowałeś się nikim poza sobą samym. Owszem, czerpałeś przywileje i mościłeś sobie wygody, ale tylko sobie! Martwe Morze masz w sobie. Cóż zatem możemy odpowiedzieć dzisiejszemu Piłatowi, kim jest dla nas Jezus Chrystus? Władcą nieba i ziemi, któremu Bóg Ojciec „wszystko poddał po Jego stopy” (Ef 1,22)? A może chcemy innego władcy? Czy na darmo przyjmujemy łaski życia, czy życiem obdarowujemy innych? Wprawdzie Królestwo Boże nie jest z tego świata, jednak blask Jego miłości widoczny jest w naszym Kościele i sposobie naszego stylu przechodzenia przez historię od urodzin do śmierci. Czy zatem patrzymy na fakty, to znaczy na to, co nam się wydarza w życiu i jakich dokonujemy wyborów w zgodzie z Bożą nauką, czy inne królestwo bardziej nas pociąga?
„Królestwo moje nie jest z tego świata”. Może tej niedzieli Jezus usłyszy naszą odpowiedź: tak jesteś moim Królem, ufam Tobie. W tym miejscu powraca moje ulubione słowo z początków świata. Teszuwa – powróć do Boga! Nawróć się do źródła mądrości, abyś rozpoznał Mesjasza w swoim pokoleniu, odstąp od pychy posiadania i kontrolowania rzeczywistości. To Jezus jest Królem Wszechświata! Oddaj Mu pierwszeństwo, a wszystko będzie na swoim miejscu.
Lucyna Montusiewicz
